Artikel

An Miller, het vlijtige Liesje uit 'Het eiland'
,,Ik loop soms de hele zondag in mijnen bloten rond.'' Ze hadden gelijk. Liesje Walschaerts houdt in 'Het eiland' meer dan alleen een bureaustoel warm. Uitkijken voor Liesje, dus. En voor An Miller, de actrice achter de blonde bediende.

Alain was er vorige week in Het eiland niet goed van. Terwijl Sammy in het bos op zoek was naar een kiekendief, lanceerde Liesje dat ze ,,wel vaker in haren bloten'' rondliep. De adamsappel van Alain sprong twee verdiepingen hoger. Amai, moet Alain gedacht hebben. De kijker ook, want actrice An Miller kreeg je in de komische reeks zelden buiten de vierkante meter van haar bureau te zien.

Hoe zou dat bureau er uitzien als jij écht op de dienst administratie van een bedrijf zou werken?

,,Er zou een hoop rotzooi op liggen, vrees ik. Maar ik zou dat bureau wel om de zoveel keren maniakaal schoonmaken. Een piekfijn bureau met alleen een computer, een lat en een telefoon zal voor mij altijd een droom blijven.'' (lacht)

In 'Het eiland' stuurt Michel via de mail zijn identikit rond, een soort visitekaartje met een persoonlijke slagzin. Wat zou er op jouw identikit staan?

,,Toen ik die scène zag waarin Michel zichzelf in één zin moest samenvatten, dacht ik: wat een verschrikkelijke opdracht. Even erg als: omschrijf je karakter eens in drie woorden. Vraag het me niet, want ik heb geen idee. Ik weet alleen dat ze op school vaak zeiden: je bent een spring-in-'t-veld. Ik heb die omschrijving jaren nooit begrepen.'' (lacht)

Gieren van het lachen

Hoe zou je zelf de rol van Liesje typeren?


,,Liesje verwoordt wat de kijker voelt. Ze zegt in de reeks letterlijk: zijn jullie nu allemaal zot geworden?''

Je staat een beetje buiten de collectieve gekte die in 'Het eiland' heerst. Jeukt het niet om mee te zwemmen in de waanzin?

,,Ik heb daar in het begin een beetje mee gewroet. Ik zag die mannen bezig en dacht: plezant, ik ga meedoen. Nu begrijp ik dat zo'n nuchter meisje haar functie heeft.''

Kun je tijdens de opnames ernstig blijven tussen al die onnozelaars ?

,,Bij In de gloria was het erger. Op de eerste opnamedag heb ik niets kunnen doen dan alleen maar lachen. Ik had een scène met Frank Focketyn, zowat de enige uit het gezelschap die ik niet persoonlijk kende. Ik heb daar echt als een klein kind uit de humaniora staan gieren, zo erg was het. Nu heb ik geleerd mezelf onder controle te houden.'' (lacht)

Op de website van 'Het eiland' las ik een reactie van een kijker: ,,Vooral Wim Opbrouck was schitterend''. Over jou schreef de man ,,An Miller zag er knap uit''.

,,Ik moet dringend eens naar die site surfen. Wat ik van zo'n reactie vind? Voor hetzelfde geld staat er 'An Miller is een dikke kut'. Toch?''

In dit tweede seizoen van 'Het eiland' is er echt sprake van een hype. Voel je dat aan de reacties?

,,Ik word niet massaal herkend, als je dat bedoelt. Ik heb welgeteld één handtekening gegeven, twee weken geleden in de Ikea. Teken maar met Liesje Walschaerts, zeiden ze. Met An Miller waren ze niet tevreden.'' (lacht)

Zou jij een goede overlever zijn in 'Expeditie Robinson'? Of sta je op je tenen in het zand en zeg je ,,bah, 't is hier vies''?

,,Ik zou mijn plan kunnen trekken, maar na een week zou ik wel denken: wat zit ik hier te verhongeren, thuis ligt er gewoon eten. Ik ben wel niet het type dat geen dag zonder bad kan. Na een week merk je toch niet meer dan je stinkt. Voor alle duidelijkheid: ik was mij elke dag.'' (lacht)

Alle hoofdpersonages in 'Het eiland' zijn mannen. Hoe zou de serie zijn als de rollen omgekeerd waren?

,,We zouden in elk geval een alternatief moeten vinden voor al die spelletjes van Frankie. Daar zijn vrouwen niet zo mee bezig. Er zou ook meer geroddeld worden. Dat zie je nu al in de reeks. Als je ons eiland met dat van Frankie en Alain vergelijkt, zijn de gesprekken heel anders. Bij ons is het: wat is uw horoscoop, hebt ge die gast nu eindelijk opgebeld en 'Carla kaka'. Bij de mannen gaat het nauwelijks over het privéleven. Dat er meer vuile intriges zouden zijn, betwijfel ik. Die gemeenheid van vrouwen, daar geloof ik niet in.''

'Het eiland' is een Vlaamse komische reeks, maar er wordt geen Antwerps in gesproken. Dat is bijna uniek.

,,Ik erger me niet aan Antwerps op tv, tenzij het om een slechte serie gaat. In Het eiland hanteren we gewoon spreektaal. Meer moet je er niet achter zoeken.''

Heb je de indruk dat 'Het eiland' nu nog meer aanvaard is? Het is niet meer 'die reeks voor Canvaskijkers met dat clubje van In de gloria'.

,,Moeilijk te zeggen. Ik voel wel dat de mondelinge reclame haar werk doet. Mijn buurman zei: ze hebben me gezegd dat ik dringend eens naar Het eiland moest kijken.'' (lacht)

Jij werkt in het theater vaak met toneelfantast Arne Sierens, de man die acteurs graag op een ijspiste of tussen de bots-auto's zet.

,,Dat is voor elke acteur tof. Daar loop je als een klein kind tussen.''

Terwijl jij overtuigend een oude vrouw speelde in zijn stuk 'De broers Geboers' met Wim Opbrouck.

,,Regisseur Johan Dehollander kwam me vragen: zie je dat zitten, een oude madam spelen? Ik, de mémé van Wim Opbrouck? Daar moest ik toch eens over nadenken. Maar ik had het volste vertrouwen in de regisseur. Tijdens de repetities vond ik een aantal dingetjes om een oude vrouw te kunnen spelen. We hebben veel gelachen, hoor. Wim Opbrouck en Wim Willaert pakten me vast en speelden dan 'méméke smijten'.'' (lacht)

Jij bewondert oude mensen, zeg je altijd.

,,Er is iets tussen ons. Zij vinden mij altijd heel schattig, ik vind hen altijd bijzonder interessant. Ik ben onlangs in een tehuis met een mevrouw gaan praten die honderd werd. Wat die allemaal vertelde over haar jeugd! Hoe ze beslist had om niet te trouwen omdat ze liever les wou geven. Ik heb dat gesprek gefilmd, voor mezelf. Het was vormelijk heel bijzonder. Die dame was nogal doof. Ik moest de vragen in grote letters op een papier schrijven. Als je dat in beeld ziet, geeft dat een vreemd effect.''

Wat doe je dan met zo'n film?

,,Bewaren. Een mens heeft van die fascinaties. Het circus is er nog zo een. Die kitsch, die nostalgie. Het kan me tegelijk gelukkig en verdrietig maken. Ik blijf ook erg bezig met Maria.''

Verzamel je nog Mariabeeldjes?

,,Ik heb er in huis nog één staan.'' (wijst naar een kniehoog beeld in de woonkamer) ,,Plus een kleintje aan de muur in de tuin. De rest is in de kelder beland. Je kunt zo blijven verzamelen.''

Wat heb je met de maagd Maria?

,,Een mooie vrouw, vind ik. Realistisch is dat verhaal van de heilige maagd Maria vrij belachelijk, maar het is een mooi mysterie. Zo'n prachtige vrouw, zo wit, zonder rimpels. Dat is het grote voordeel van theater: als je met andere mensen een stuk maakt, ga je dingen verder uitdiepen. Zo zijn we bezig met een toneelstuk naar een werk van Henry Darger, een Amerikaanse conciërge die heel teruggetrokken leefde. Vlak voor zijn dood werd bij hem thuis een manuscript van vijftienduizend bladzijden ontdekt dat onder andere over zeven zusjes gaat die tegen boze soldaten vechten. Darger zag zichzelf als een soort beschermengel voor de kinderen. Om daar wat meer over te weten, heb ik het boek De heiligen van Stijn van der Linden gekocht. En zo kom je weer bij Maria terecht.'' (lacht)

Draag je nog altijd een kruisje rond je nek?

,,Ja, maar dat is meer omdat ik het als kind heb gekregen. Het is geen kruisje dat zegt: kijk eens, ik ga elke zondag naar de kerk.''

Ga je elke zondag naar de mis?

,,Nee. Vroeger wel.''

Ben je een dromer? Denk je wel eens 'als ik nu de Lotto zou winnen' om dan tien minuten weg te dromen?

,,De Lotto is een slecht voorbeeld, maar ik ben wel een dromer. Meestal lig ik al in bed als ik begin te fantaseren. Dat hou ik dan soms weken vol. Ik kan die fantasie dan niet meer stopzetten en ik wil dat ook niet. Zoiets is natuurlijk niet bevorderlijk voor de slaap.''

Jouw huis maakt je sprookje compleet. Op het dak staat een torentje.

,,We gaan daar een wc'ke in zetten. Dan kunnen we gaan kakken in den toren.'' (lacht) ,,Ach, elk meisje wil zich een beetje prinses voelen. Zo'n torentje helpt.''

(acteur Filip Peeters, de man van An Miller, komt binnen en gaat druk aan het koken. Hij hoort dat de wc in de toren ter sprake is gekomen)

Filip Peeters : ,,We hebben de leidingen naar de toren zelf gelegd. De wc-pot, die zou ik graag cadeau krijgen voor mijn verjaardag.'' An Miller : ,,Onze toren heeft iets magisch, onze kelder ook. Dat doet me denken aan mijn tijd als kind. Ik weet nog hoe ik altijd kampen bouwde met een vriendinnetje. Dan gingen we materiaal pikken in huis of uit het tuinhuis. Eén keer liepen we als dieven met een kartonnen doos door de tuin. Plots hoorde ik mijn moeder roepen: waar gaan jullie naartoe met die doos? Waarop ik de doos in de lucht gooide en met de handen achter de rug zei: niks.'' (lacht)

De toneelvereniging Het Paleis heeft onlangs kostuums geveild voor 'Tsoenami 12-12'. Van jou zijn je cape uit 'Azen' en je vest en rok uit 'Martino' verkocht.

,,Is dat zo? Die toneelstukken kunnen we dus ook niet meer hernemen.'' (lacht)

,,Ik denk niet dat er veel vraag is geweest naar die cape en dat jurkje.''

Ze hadden er beter bij gezet: deze kleren zijn gedragen door Liesje van 'Het eiland'.

,,Met een speciale boodschap voor die gast die 'An Miller zag er knap uit' schreef: deze kleren zijn nooit gewassen! Haar zweet zit er nog in!'' (lacht)

Voor de nieuwsgierigen: An Millers cape bracht 25 euro op, het vest 15 en de rok 17 euro.

door: Tom de leur

Artikel verschenen op 2005-02-19 in "Het nieuwsblad"